Ντουμπάι, ο θρίαμβος του κιτς
3 Δεκ 09 - 13:30Η καθυστέρηση πληρωμής της τράπεζας Dubai World, μας δίνει την ευκαιρία να μιλήσουμε λίγο για το Ντουμπάι, που είναι γνωστό και ως ο παράδεισος της κατανάλωσης.
Το Ντουμπάι, ένα από τα 7 εμιράτα από τα οποία αποτελείται η Ένωση Αραβικών Εμιράτων (ΕΑΕ) που δημιουργήθηκαν το 1971 μετά την αποχώρηση της Μ.Βρετανίας που αποικούσε την περιοχή, βρίσκεται νότια του Περσικού κόλπου στην Αραβική Χερσόνησο και διακυβερνείται , από το 1833 από τη δυναστεία Αλ Μακτούμ. Κυβερνήτης (και αντιπρόεδρος των ΕΑΕ ) είναι σήμερα ο Μοχάμεντ Μπιν Ρασίντ Αλ Μακτούμ. Τα εισοδήματα του εμιράτου προέρχονται από τον τουρισμό, χρηματοοικονομικές υπηρεσίες (τράπεζες, πιστωτικές κάρτες, επενδύσεις, μεσιτείες), και το ελεύθερο εμπόριο χρυσού, κοσμημάτων και πολύτιμων λίθων. Κάποτε η οικονομία του Ντουμπάϊ στηριζόταν στις εξαγωγές πετρελαίου που σήμερα καταλαμβάνει μόλις το 6% του ΑΕΠ και μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1990, στο λαθρεμπόριο ράβδων χρυσού με την Ινδία στην οποία απαγορευόταν η εισαγωγή χρυσού. Ο τουρισμός που προσελκύει το Ντουμπάϊ δεν είναι τουρισμός που πάει να επισκεφτεί τα αξιοθέατα και τα μουσεία, είναι τουρισμός που πηγαίνει εκεί με μοναδικό στόχο να καταναλώσει. Υπάρχουν μεγάλες ευκολίες για να αποκτήσει κανείς άδεια παραμονής, τις εκδίδουν τα πρακτορεία ταξιδιών ή και τα ξενοδοχεία! Για τους περισσότερους ευρωπαίους δεν χρειάζεται καν βίζα για να παραμείνουν εκεί ως και 30 μέρες.
Το Ντουμπάϊ είναι κυριολεκτικά ένας παράδεισος καταναλωτισμού, πέρα από τις αγορές, προσφέρει υπερπολυτελή ξενοδοχεία και εστιατόρια, το υψηλότερο κτίριο στον κόσμο, με ύψος που ξεπερνά τα 800 μέτρα (και το οποίο είναι βέβαια ξενοδοχείο), τεράστια τεχνιτή λίμνη, κατασκευασμένη πάνω στην άμμο της ερήμου που καλύπτει όλη τη χώρα, αμέτρητα δυτικού τύπου νυχτερινά κέντρα διασκέδασης ενώ ανεπίσημες πηγές αναφέρουν ότι είναι η χώρα όπου εργάζονται οι περισσότερες πόρνες στον κόσμο. Ο μεγαλύτερος όμως πόλος έλξης του εμιράτου είναι οι τα πολυπληθή εμπορικά κέντρα που καλύπτουν κάθε ανάγκη των καταναλωτών, μπορεί κανείς να αγοράσει ρούχα, αυτοκίνητα, σκάφη, κοσμήματα, ράβδους χρυσού, διαμάντια, ηλεκτρονικά, έπιπλα, έργα τέχνης και πολλά άλλα αγαθά, χωρίς υπερβολή, υπάρχουν τα πάντα. Είναι η μοναδική χώρα στον κόσμο όπου υπάρχει και φεστιβάλ αγορών, μια μεγάλη γιορτή προς τιμήν της θεάς κατανάλωσης, κάθε Ιανουάριο, κατά τη διάρκεια του οποίου, όλη η χώρα μετατρέπεται σε τεράστιο εμπορικό κέντρο.
Το πολίτευμα είναι συνταγματική μοναρχία, ο μονάρχης Μοχάμεντ Αλ Μακτούμ (γεννήθηκε το 1947) είναι βέβαια ο απόλυτος ηγέτης, αυτός λαμβάνει όλες τις αποφάσεις, υπάρχει όμως και κοινοβούλιο που συνήθως υπογράφει τις αποφάσεις του καθώς δεν υπάρχει αντιπολίτευση και όλα γίνονται σύμφωνα με τη θέληση του...Αλλάχ. Ο μονάρχης, αν και πιστός στην παράδοση, θέλησε να φτιάξει ένα αραβικό εμιράτο στα πρότυπα της Δύσης (λατρεύει για παράδειγμα τα πολυόροφα κτίρια), είναι γνωστός για τις αγαθοεργίες του και θέλει να προσφέρει καλή μόρφωση στους νέους του εμιράτου. Είναι φανατικός με τα σπορ και κυρίως τις καμηλοδρομίες και το μεγάλο παρατράγουδο είναι ότι κατηγορήθηκε ότι προτρέπει στην απαγωγή και σκλαβιά χιλιάδων νεαρών αγοριών από τις Ινδίες, το Πακιστάν, το Σουδάν και το Μπάγκλαντές, που χρησιμοποιούνται ως αναβάτες στις καμηλοδρομίες. Ασκήθηκε αγωγή εναντίον του στις ΗΠΑ, η δραστήρια UNICEF, σε συνεργασία με τα ΕΑΕ (των οποίων ο Μοχάμεντ Αλ Μακτούμ είναι αντιπρόεδρος) κατάφερε να επαναπατρίσει εκατοντάδες μικρών παιδιών και νεαρών και να εξασφαλίσει ότι θα επιστρέψουν στις χώρες τους και θα πάνε στο σχολείο, και ο μονάρχης κατάφερε να γλιτώσει. Τον Ιούλιο του 2007, η δικαστής Σεσίλια Αλτονάγκα σταμάτησε την αγωγή ενάντια στο μονάρχη με την αιτιολογία ότι αυτή η υπόθεση δεν αφορούσε τα δικαστήρια των ΗΠΑ...
...και ξαφνικά, μια από της μεγαλύτερες τράπεζες αυτής της κατά τα άλλα συνεχώς αναπτυσσόμενης -σύμφωνα με τα Δυτικά πρότυπα- και πολύ πλούσιας χώρας, βάζει φέσι ύψους πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων. Διαβάζω στις εφημερίδες ότι οι εκπρόσωποι της Dubai World θα συναντηθούν τις επόμενες μέρες με τους πιστωτές της εταιρείας για συζητήσουν το θέμα της καθυστέρησης πληρωμής του χρέους της τράπεζας που ήταν αιτία να προκληθεί αναταραχή στις διεθνείς αγορές, αλλά και να κλονιστεί η εμπιστοσύνη στο εμιράτο. Ο διεθνής οίκος Standard &Poor's προχώρησε σε υποβάθμιση στα χαμηλότερα επίπεδα πιστοληπτικής ικανότητας 6 κρατικών εταιρειών του Ντουμπάι, συμπεριλαμβανομένης και της παγκόσμιας εταιρείας λειτουργίας λιμένων DP World. Η S&P δήλωσε ότι προχώρησε σε αυτή την κίνηση διότι θεωρεί απίθανο να υπάρξει οικονομική στήριξη από την κυβέρνηση του Ντουμπάι αφού το εμιράτο ανακοίνωσε ότι δεν θα εγγυηθεί για τα χρέη της κορυφαίας του τράπεζας Dubai World. Οι εταιρείες που υποβαθμίστηκαν είναι οι: DP World, Dubai Multi Commodities Centre Authority, DIFC Investments, Dubai Holding Commercial Operations Group, Jebel Ali Free Zone και Emaar Properties PJSC.
Αυτή η παγκόσμια πρωτεύουσα της κατανάλωσης, που μόλις 30 χρόνια πριν ήταν έρημος, βάσισε την ανάπτυξή της στην εκμετάλλευση των ξένων εργατών -που αποτελούν το 84% του πληθυσμού του εμιράτου- αλλά τώρα, χιλιάδες εργάτες, κυρίως απί την Ινδία, το Πακιστάν και τις Φιλιππίνες, έχασαν τη δουλειά τους και περνούν πολύ δύσκολες ώρες. Διάβασα στην Independent, η οποία έχει μόνιμο ανταποκριτή εκεί, ότι αυτοί οι εργάτες δεν μπορούν να επιστρέψουν στις χώρες τους επειδή τα αφεντικά τους κρατούν τα διαβατήριά τους επ' άοριστον, για να μη φύγουν μέχρι να τους ξαναχρειαστούν, και στεγάζονται τώρα ως και είκοσι μαζί σε μικρά δωμάτια, τρώνε ελάχιστα γιατί τους τελειώνουν τα λεφτά και τα πάντα είναι πανάκριβα εκεί, κυριολεκτικά αγωνιούν και υποφέρουν. Αφού το εμιράτο επέλεξε να ακολουθήσει το Δυτικό τρόπο ανάπτυξης, λογικό είναι να δοκιμάσει τώρα και τις κακές πλευρές αυτού του τρόπου που πλήττουν βέβαια, όπως πάντα, πρώτα απ' όλους, τους οικονομικά ασθενέστερους.
Αυτό όμως που μου έκανε μεγάλη εντύπωση, μελετώντας τους σχετικούς με το Ντουμπάι δικτυακούς τόπους και βλέποντας φωτογραφίες του τόπου, είναι το πόσο κιτς φαίνεται να είναι αυτό το εμιράτο με τα τεράστια εμπορικά κέντρα, με το υψηλότερο κτίριο του κόσμου και μία από τις μεγαλύτερες τεχνητές λίμνες. Είναι ένα καλό παράδειγμα για να δούμε ότι όσο προελεύνει η εμπορευματοποίηση, τόσο υποχωρεί η ανθρωπιά, αλλά και η αισθητική. Τι είδους άνθρωποι ταξιδεύουν άραγε εκεί; Ηθοποιοί του Χόλυγουντ, φυσικά, υψηλά στελέχη εταιρειών, εύποροι, αλλά κυρίως μικρομεσαίοι (στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες τα πρακτορεία ταξιδιών προσφέρουν φτηνό αεροπορικό εισητήριο για week-end για ψώνια στο Ντουμπάι) που μπορούν να ψωνίσουν, να φάνε καλά Αραβικά φαγητά, να πιούν αλκοόλ (χρειάζεται άδεια την οποία όμως παίρνει κανείς αμέσως), και να παρακολουθήσουν και καμηλοδρομίες...
37 Σχολια
Πιο δημοφιλή
- Συνολικά
- Σήμερα
- Σχόλια
-
Σχόλια (60) -
Σχόλια (56) -
Σχόλια (56)
-
Σχόλια (20) -
Σχόλια (0) -
Σχόλια (10)
Τελευταία σχόλια
-
γεια σου δικηγορε του διαβολου, δεν καταλαβαινω τον μηχανισμο με τον οποια η κιν...cynical
-
Να σου πω thinking male...cynical
-
Αυτο που αναγραφει απο πισω το μετρό ειναι το ιδιο παρανομο και δεν ευσταθει. Πο...cynical
Tάκη μου, δεν υπάρχει λόγος να ταξιδέψεις σε αυτά τα αποκρουστικά μέρη, που μόνον με την ανθρώπινη παρέμβαση και ματαιοδοξία έγιναν κατοικήσιμα. Ταξιδεύουν όσοι έχουν "χορτάσει" και επιζητούν κάτι αλλόκοτο, όπως το θέαμα του ουρανοξύστη, ή του παγοδρομίου στην έρημο. Αντί για το αυθεντικό, εντυπωσιάζονται από το ersatz.
Λυπάμαι και τους εργάτες, λυπάμαι και όσους έχουν δανείσει του εμίρηδες και έμειναν άφραγκοι...
DR, εμίρηδες και κακομοίρηδες...
Εγώ DR λυπάμαι περισσότερο αυτούς που πάνε για ψώνια στο Ντουμπάι. Πόσο "εξωτικά" κενή, αντιαισθητική και άρρωστη πρέπει να είναι η ζωή τους. Ακόμα και οι γλοιώδεις σεξοτουρίστες της Ταϋλάνδης πιο υγιείς μου φαίνονται μπροστά τους.
Alkis P., καλώς ήρθες, πολλοί άνθρωποι εξισώνουν την ευτυχία με τα ψώνια, έχουν πέσει σε κάποια ευρέως διαδεδομένη παγίδα από την οποία είναι δύσκολο να βγουν. Και ο σεξοτουρισμός, αν και δεν διαφημίζεται στα φυλλάδια, ανθεί εκεί όλως ιδιαιτέρως.
Είναι αλήθεια ότι το κιτς είναι τόσο μεγάλο, τεράστιο θα έλεγα, που αυτό σχολιάζει πρώτα κανείς. Έχω φίλο που εργάστηκε κάποια χρόνια εκεί και μου είπε τα χειρότερα. Είναι σαν να επισκέπτεσαι άλλο πλανήτη. Το μόνο κοινό είναι ότι οι εργάτες και οι ντόπιοι χαμηλόμισθοι υποφέρουν εκεί, όπως και αλλού, αλλά το παράξενο είναι ότι αν πας σαν τουρίστας, δεν θα τους δεις ποτέ, θα δεις μόνο πωλητές και λακέδες να χαμογελούν. Και είναι αλήθεια τα περί πορνείας, μόνο που δεν έγραψες ότι ο μέσος όρος ηλικίας τους είναι 14-15 ετών και ότι είναι όλες αλλοδαπές.
Η Ανατολη στα ματια των περισσοτερων περιεχει μυστηριο. Οποιος δεν μπορει να παει λογω βιζας Σαουδικη Αραβια παει στα Εμιρατα.Αυτο ομως δεν σημαινει οτι εκει γνωριζει την Ανατολη. Θαλεγα οτι βλεπει μια υπερβολικη εικονα της Δυσης...Ας μην κρυβομαστε..
Χίλιες και μια νύχτες...θυμάμαι τα Κλασσικά Εικονογραφημένα...τα μυστήρια της Ανατολής...πετρέλαιο, μαύρος χρυσός που κινεί τις εξελιγμένες δυτικές βιομηχανίες. Έχω την εντύπωση ότι ο Γερμανός κοινωνιολόγος Gunter Arendt, στο βιβλίο του: No drugs no future, εξηγεί αρκετά αυτά τα μυστήρια. Απαντάει πολύ "ψαγμένα" σε μερικά ερωτήματα. Γιατί άραγε αυτές οι χώρες έχουν σχεδόν πάντα πόλεμο; Και γιατί οι κυβερνήσεις τους είναι πάντα μοναρχίες ή δικτατορίες; Και γιατί τυχαίνει και αυτές οι χώρες διαθέτουν πάντα πολύτιμους φυσικούς πόρους (πετρέλαιο, χρυσό, διαμάντια, φυσικό αέριο, κλπ);
Τάκη, γράφεις ότι
"Τα εισοδήματα του εμιράτου προέρχονται από τον τουρισμό, χρηματοοικονομικές υπηρεσίες (τράπεζες, πιστωτικές κάρτες, επενδύσεις, μεσιτείες), και το ελεύθερο εμπόριο χρυσού, κοσμημάτων και πολύτιμων λίθων. Κάποτε η οικονομία του Ντουμπάϊ στηριζόταν στις εξαγωγές πετρελαίου που σήμερα καταλαμβάνει μόλις το 6% του ΑΕΠ και μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1990, στο λαθρεμπόριο ράβδων χρυσού με την Ινδία στην οποία απαγορευόταν η εισαγωγή χρυσού."
Όλα αυτά μου φαίνονται αρκετοί λόγοι για να καταρρεύσει η οικονομία του Ντουμπάι. Αντίθετα, αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι πως κατάφεραν να έχουν υψηλά ποσοστά "ανάπτυξης" τα τελευταία αρκετά χρόνια. Βέβαια, αν κοιτάξουμε πίσω από τους τίτλους των κεντρικών δραστηριοτήτων της οικονομίας τους, μάλλον πρέπει να χρησιμοποιούν "υποβρύχιους" τρόπους. Θα έλεγα μάλιστα πως ενδέχεται το κράτος αυτό να είναι βιτρίνα κάποιων άλλων...
Γεράσιμε, αν και η Μ.Βρετανία έφυγε επίσημα από τα εμιράτα μόλις το 1971 , τα συμφέροντά της παρέμειναν εκεί και ακόμα και οι ΗΠΑ δεν κατάφεραν να βάλουν χέρι στα πετρέλαια του εμιράτου. Έγινε τέτοια εκμετάλλευση από την εποχή που ανακαλύφθηκε ότι υπάρχει πετρέλαιο στην περιοχή (τέλη της δεκαετίας του 1960) που σήμερα οι ειδικοί ανακοινώνουν ότι τα κοιτάσματα θα εξαντληθούν το πολύ σε 20 χρόνια. Η βρετανική BP, που σήμερα είναι πολυεθνική, έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο εκεί.
"Διάβασα στην Independent, η οποία έχει μόνιμο ανταποκριτή εκεί, ότι αυτοί οι εργάτες δεν μπορούν να επιστρέψουν στις χώρες τους επειδή τα αφεντικά τους κρατούν τα διαβατήριά τους επ' άοριστον, για να μη φύγουν μέχρι να τους ξαναχρειαστούν, και στεγάζονται τώρα ως και είκοσι μαζί σε μικρά δωμάτια, τρώνε ελάχιστα γιατί τους τελειώνουν τα λεφτά και τα πάντα είναι πανάκριβα εκεί, κυριολεκτικά αγωνιούν και υποφέρουν."
Στην Ελλάδα ποιος χτίζει τις οικοδομές; Έλληνες; Που μένουν οι μετανάστες που δουλεύουν παράνομα στην Ελλάδα; Σε σπίτια των 20.. Οι μετανάστες στην Ελλάδα δεν αγωνιούν; Δεν υποφέρουν; Ας κοιτάξουμε πρώτα την κατάσταση στο σπίτι μας και μετά να σχολιάζουμε.. Απλώς τα μεγέθη εκεί είναι πολύ μεγαλύτερα..
Όσο για το Burj dubai που είναι το ψηλότερο κτήριο στον κόσμο, είναι κτήριο μικτής χρήσης. Ξενοδοχείο θα είναι 37 από τους 160 ορόφους του.
Τέλος, πριν κρίνουμε τους "κακούς", "κιτς" ουρανοξύστες ας κοιτάξουμε το πολεοδομικό χάος και την αστική ασχήμια που υπάρχει στην Ελλάδα με τις ατέλειωτες θάλασσες από 5οροφες πολυκατοικίες... Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που είμαστε η μοναδική χώρα στην Ευρώπη και από τις λίγες στον κόσμο όπου απαγορεύεται με νόμο τα κτήρια να είναι ψηλότερα των 27 μέτρων.. Μάλλον θα είμαστε οι εκλεκτοί, οι πεφωτισμένοι γι αυτό δε χτίζουμε ουρανοξύστες και μάλιστα κατακρίνουμε και αυτούς που χτίζουν...
Ακόμα και αν ήμουν εύπορη, το τελευταίο απ'τα μέρη του κόσμου που θα ήθελα να ταξιδέψω, θα ήταν η "Ντίσνεϋλαντ του μικροαστού", ένας τεχνητός "καταναλωτικός παράδεισος". Τι θα μου προσέφερε να επισκεπτώ μια κουλτούρα που βασίζεται στο "καταναλώνω άρα υπάρχω"; Θα προτιμούσα να επισκεπτώ μέρη που κρατάνε ζωντανή την παράδοσή τους, την ιστορία τους και την τέχνη τους. Άρα, με λίγα λόγια ... Ντεν πάει Ντουμπάϊ ....
Νέλλη, υπάρχουν τόσα άλλα όμορφα μέρη να επισκεφτεί κανείς...
Ειναι απιστευτο, τι κανει ο ανθρωπος για το χρημα!! Το οποιο, οπως ειδαμε και πολυ προσφατα με την 'οικονομικη κριση', στην πραγματικοτητα, δεν εχει καμια αξια.
Πολύ ενδιαφέρον άρθρο Τάκη για τον παράδεισο του καταναλωτισμού και της κακογουστιάς και την κόλαση της καλαισθησίας και της ανθρωπιάς.Ένα φιλικό μου ζευγάρι στο ταξίδι τους για Μαλβίδες εκαναν 3ωρη στάση στο Ντουμπάι και έκαναν "αμάν" να φύγουν.Μέσα σε όλα τάλλα "χάλασε" και το βιολογικό τους θερμόμετρο.50β C εκτός εμπορικού κέντρου παγωνιά μέσα από το αιρκοντίσιον και αυτό μάλλον είναι το λιγότερο.
Το πραγματικά γελοίο είναι ότι στο Ντουμπάι η αισθητική ακολούθησε πιστά τα Δυτικά πρότυπα και το αποτέλεσμα είναι όντως μια ιδιαίτερα θλιβερή εικόνα του σύγχρονου κόσμου.
maria, είναι σα να έβαλαν παραμορφωτικό καθρέφτη που δείχνει στην Ανατολή τα μεγάλα κουσούρια της Δυτικής αισθητικής. Το θλιβερό δεν είναι η Ανατολή, αλλά η Δύση που κάνει τα πάντα για να "δυτικοποιήσει" την Αναταλή. Ακόμα και οι σαπουνόπερες που παίζονται στα εμιράτα είναι πιστά αντίγραφα των αμερικάνικων.
Giorgzav, να πεις στο φιλικό σου ζευγάρι να μην παραπονιέται, είχαν την τιμή να βρεθούν για λίγες ώρες στο μεγαλύτερο αεροδρόμιο του κόσμου!!! Η πλάκα είναι ότι στο Ντουμπάι κάνουν σαν τρελοί για να μπαίνουν κάθε τόσο στο βιβλίο Guinness.
Φίλε Τάκη προς τι ΤΟΣΕΣ ανακρίβειες; Εργάζομαι 4 χρόνια στον Περσικό κόλπο (2 εκ των οποίων στο Ντουμπάι) και σε διαβεβαιώ πως είναι καταφανές από τα όσα γράφεις οτι δεν έχεις επισκεφθεί ΠΟΤΕ την Μέση Ανατολή και πιο συγκεκριμένα το Ντουμπάι που σχολιάζεις.
Σχόλια με μια ματιά:
1. "φεστιβάλ αγορών" = εκπτώσεις = SALES (διάλεξε τη γλώσσα και το κράτος)
2."να πιούν αλκοόλ (χρειάζεται άδεια την οποία όμως παίρνει κανείς αμέσως)" --> άδεια χρειάζεσαι ΜΟΝΟ για ν'αγοράσεις αλκοόλ
3."Ο μεγαλύτερος όμως πόλος έλξης του εμιράτου είναι οι τα πολυπληθή εμπορικά κέντρα που καλύπτουν κάθε ανάγκη των καταναλωτών, μπορεί κανείς να αγοράσει ρούχα, αυτοκίνητα, σκάφη, κοσμήματα, ράβδους χρυσού, διαμάντια, ηλεκτρονικά, έπιπλα, έργα τέχνης και πολλά άλλα αγαθά, χωρίς υπερβολή, υπάρχουν τα πάντα" --> ονόμασε μου ένα εμπορικό κέντρο που τα συγκεντρώνει όλ'αυτά
4."Αυτή η παγκόσμια πρωτεύουσα της κατανάλωσης, που μόλις 30 χρόνια πριν ήταν έρημος, βάσισε την ανάπτυξή της στην εκμετάλλευση των ξένων εργατών -που αποτελούν το 84% του πληθυσμού του εμιράτου" --> μην ξεχνάς τις στρατιές Ελλήνων μεταναστών παλιότερα σε Αμερική, Γερμανία, Αυστραλία κλπ
Κρίμα!
takis, όλες αυτές τις ανακρίβειες, τις βρήκα σε πολύ πρόσφατα άρθρα της Guardian και της Indeependent...
...επισυνάπτω κι ένα όμορφο άρθρο, ενός ανεξάρτητου ανταποκριτή, για τη σκοτεινή πλευρά του Ντουμπάι:
http://www.huffingtonpost.com/johann-hari/the-dark-side-of-dubai_b_18385...
Πολύ καλό το άρθρο του Johan Hari, αυτό που μου έμεινε είναι η δήλωση του δύστυχου μετανάστη: Μου υποσχέθηκαν ότι θα βρω ένα παράδεισο στο Ντουμπάι, αλλά αυτό που βρήκα είναι μια αληθινή κόλαση.
Εμένα μου κάνει εντύπωση ότι αφέθηκε εντελώς ασχολίαστο το περί σκλαβιάς νεαρών αγοριών.
Εδώ υπάρχει μια καλή περιγραφή της υπόθεσης: http://blogs.abcnews.com/theblotter/2006/09/dubai_ruler_sue.html Η κατηγορία είναι ότι αγόραζαν χιλιάδες παιδιά και τα μετέφεραν σε φυλακές μέσα στην έρημο όπου τα φύλαγαν αλυσόδετα και τα εκπαίδευαν ώστε να γίνουν καλοί αναβάτες καμήλας. Ωραία χώρα για ψώνια και διακοπές!
Παραξενεύομαι που βλέπω πως υπάρχουν υποστηρικτές του Ντουμπάι. Οι ενδιαφερόμενοι ας ρίξουν μια ματιά εδώ, http://www.uaeprison.com/ για να θαυμάσουν τις κατάφορες παραβιάσεις των ανθρώπινων δικαιωμάτων που γίνονται σε αυτό το εμιράτο.
1) Σεπτέμβριος 2003. Η κυβέρνηση του Ντουμπάι δέχθηκε σφοδρή επίθεση από τη διεθνή, μη-κυβερνητική οργάνωση Human Rights Watch, σχετικά με την ρατσιστική μεταχείριση που έχουν οι μεροκαματιάρηδες Ασιάτες εργάτες.
2)το 2004, τα Ενωμένα Έθνη παρέθεσαν στοιχεία περί κακομεταχείρισης των αλλοδαπών εργατών, κυρίως των blue colars (ανειδίκευτοι που εκτελούν χειρωνακτικές εργασίες), στο Ντουμπάι.
3)το Σεπτέμβριο του 2004, το BBC ανέφερε ότι αν και μερικές εφημερίδες του Ντουμπάι γράφουν μερικές φορές για περιπτώσεις αλλοδαπών εργατών που εργάζονταν σε οικοδομές και οι οποίοι παρέμειναν απλήρωτοι για μήνες, δεν είχαν το δικαίωμα να αλλάξουν εργασία και τελικά υποχρεώθηκαν να φύγουν από τη χώρα χωρίς να πληρωθούν, αυτές οι εφημερίδες δεν γράφουν ποτέ το όνομα των εταιρειών που χρησιμοποιούν αυτούς τους δύστυχους εργάτες, από φόβο μη θίξουν τους ισχυρούς ιδιοκτήτες αυτών των εταιρειών.
4)το Δεκέμβριο του 2005, το Ινδικό προξενείο έστειλε μια επίσημη αναφορά στην κυβέρνηση της Ινδίας με λεπτομέρειες πάνω στα πολλά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι εργάτες αυτής της χώρας. Τα κυριότερα από αυτά ήταν η μεγάλη καθυστέρηση πληρωμής των εργατών, πλαστά συμβόλαια εργασίας, εργασία περισσότερων ωρών από τις συμφωνημένες, ρατσιστική συμπεριφορά, εντελώς αναίτιες απολύσεις. Σε αναφορά του επόμενου έτους, το Ινδικό προξενείο ανέφερε 109 αυτοκτονίες χαμηλόμισθων Ινδών εργατών!
5)Το Μάρτιο του 2006, το NPR (National Public Radio) αφιέρωσε μια εκπομπή πάνω στις απαράδεκτες συνθήκες εργασίας που επικρατούν για τους ψαμηλόμισθους στο Ντουμπάι. Ζουν κατά μέσο όρο 8 άτομα σε μικρά δωμάτια, πληρώνονται, αν τελικά πληρωθούν, κάθε 6 ή 8 μήνες και θυμίζουν πολύ περισσότερο σκλάβους ή φυλακισμένους, παρά εργάτες.
6)Το 2006, στις 21 Μαρτίου, χιλιάδες αλλοδαποί εργάτες, θυμωμένοι με τις απαράδεκτες συνθήκες εργασίας, έκαναν βίαιες διαδηλώσεις και κατέστρεψαν αυτοκίνητα, γραφεία, υπολογιστές, σκαλωσιές του εκτρωματικού πύργου Burj Dubai και το Υποργείο Εσωτερικών του Ντουμπάι εκτίμησε ότι οι ζημιές από τις ταραχές ανέρχονται σε 1 εκατομμύριο δολάρια. Στις 22 Μαρτίου, οι περισσότεροι εργάτες επέστρεψαν στο χώρο εργασίας τους, αλλά δεν εργάστηκαν. Οι εργάτες που εργάζονταν σε νέα επέκταση του αεροδρομίου Dubai International Airport, εκδήλωσαν τη συμπαράστασή τους στους εργαζόμενους και απέργησαν κι αυτοί.
7)Οκτώβριος 2007. Νέα μεγάλη διαδήλωση χιλιάδων αλλοδαπών εργαζομένων στο Ντουμπάι. Η αστυνομία συνέλαβε 4.000 εργάτες.
8)Οι μεγάλες διαδηλώσεις και οι κριτικές του ξένου Τύπου υποχρέωσαν την κυβέρνηση του Ντουμπάι να παραχωρήσει μεσημβρινό διάλειμμα εργασίας στους εργάτες για να μπορούν να φάνε.
Προς αποφυγή παρεξηγήσεων, εγώ σχολίασα μόνο ότι θεώρησα υπερβολικό. Την ουσία και την αλήθεια του άρθρου δεν τις αμφισβητώ.
http://www.youtube.com/watch?v=E0lBt1Ak5Zo
Ευχαριστώ πολύ takis για τη διευκρίνιση και για το βίντεο. Ορισμένοι αναγνώστες θα το χαρακτηρίσουν υπερβολικό, αλλά λέει την αλήθεια - που είναι δυσάρεστη- και θα συμβούλευα να το δουν όλοι.
...πάντως ο τίτλος του άρθρου σου πιστεύω πως θα έπρεπε να ήταν διαφορετικός, γιατί "ο θρίαμβος του κιτς" παραπέμπει σε θέματα αισθητικής κι όχι καταπάτησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων
Αγαπητέ takis, υπάρχει για πολλούς μεγάλη σχέση ανάμεσα σε αισθητική και ηθική, εξ' ου και η αγγλόφωνη λαϊκή ρήση "esthetics are morals". Το εμιράτο πήγε να στήσει ένα υπερθέαμα πλούτου και χλιδής, χίλιες πεντακόσιες κι άλλες τόσες νύχτες, όχι μόνο χίλιες και μία, αλλά η υπερβολικότητα συγγενεύει με το γελοίο και το εμιράτο δεν κατάφερε να ξεφύγει από αυτό. Καταλαβαίνω όμως ότι έζησες και εργάστηκες σ' αυτή τη χώρα, σίγουρα την πονάς, και σε ενοχλούν τα λεγόμενά μου. Εγώ ξέρω το Ντουμπάι μόνο από περιγραφές και φωτογραφίες, http://www.pbase.com/bmcmorrow/dubaimain και μέσα από τη γελοία αισθητική, θέλησα να αναδείξω αυτό ακριβώς που είχες την καλοσύνη να μου στείλεις σε βίντεο. Κατά τα άλλα, οι μεγάλοι ηγέτες της ιστορίας, συχνά από ματαιοδοξία, έφτιαχναν τεράστια μνημεία που θα θύμιζαν στους μεταγενέστερους τη μεγάλη δύναμη και δόξα του ηγέτη. Έτσι λένε διάσημοι ιστορικοί και τους πιστεύω. Στο απόγειο της δύναμής του, το Βατικανό έχτισε την Καπέλα Σιξτίνα, ένα κόσμημα. Κι ο Λουδοβίκος έχτισε τις Βερσαλίες, ένα άλλο. Έτσι χτίστηκε και η Ακρόπολη, αλλά και οι πυραμίδες, χαρακτηριστικά γνωρίσματα διαφορετικών πολιτισμών. Οι εμίρηδες, για να δείξουν τη δύναμή και το μεγαλείο τους, χτίζουν ΤΕΡΑΣΤΙΑ εμπορικά κέντρα, ουρανοξύστες, εντελώς άχρηστες και ενάντιες στο περιβάλλον τεχνητές λίμνες, έχουν μια ψύχωση με το μεγάλο και το φανταχτερό (και με το βιβλίο Guiness) και θέλησα να τονίσω με το άρθρο μου αυτή την υπερβολικότητα, να ξεκινήσω από εκεί, δίνοντας αφορμή σε σχόλια. Τα πράγματα είναι αρκετά άσκημα εκεί, υπάρχει δικτατορία, λογοκρισία, μεγάλη εκμετάλλευση των αλλοδαπών εργατών, υπάρχει όπως είδαμε κύκλωμα δουλεμπορίου νεαρών αγοριών, υπάρχει πανίσχυρο και καθαγιασμένο κύκλωμα πορνείας, υπάρχουν πολλά κακά που προσπαθούν να κρυφτούν πίσω από (κατά τη γνώμη μου ιδιαίτερα ακαλαίσθητους) ουρανοξύστες.
Ευχαριστώ και γω takis.Η συζήτηση μπαίνει στο σωστό αυλάκι.Η εκμετάλευση σε όλο της το "ύψος".mfotos πολύ σωστή η τοποθέτηση σου.Ανάλογα πράγματα με τους μετανάστες γίνονται και δω να μη το ξεχνάμε και σχολιάζοντας τα 'του εμίρη' δεν σημαίνει ότι το κάνουμε.
Πάντως καλό είναι να έχεις υπ' όψιν σου, πως μεταξύ όλων των άλλων, κι οι περισσότερες Ελληνικές και Κυπριακές κατασκευαστικές -κατά κύριο λόγο- εταιρίες που δραστηριοποιούνται στην ευρύτερη περιοχή, καλυπτόμενες πίσω από το "νομοθετικό πλαίσιο" ή και ξεπερνώντας τα έσχατα όρια αυτού, μεταχειρίζονται τους φτωχούς εργάτες με τον ίδιο ακριβώς τρόπο όπως κι οι Αραβικές...κι αυτό στο λέω μετά λόγου γνώσεως
Και στην Ελλάδα εκμεταλλευόμαστε τον μετανάστη, όσο τον εκμεταλλεύονται και παντού στην Ευρώπη, αλλά όχι κι έτσι... Το βίντεο του takis δεν θα μπορούσε ποτέ να έχει γυριστεί εδώ. Έτσι τουλάχιστον θέλω να πιστεύω.
...μην ξεχνάς την υπόθεση Κούνεβα...
ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ.ΜΟΥ ΚΑΝΕΙ ΦΟΒΕΡΗ ΕΝΤΥΠΩΣΗ ΠΟΥ ΚΡΙΝΕΙΣ ΔΗΜΟΣΙΩΣ ΕΝΑ ΤΟΠΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙ. ΚΑΙ ΚΡΙΝΕΙΣ ΕΜΜΕΣΑ Η ΑΜΕΣΑ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΤΟΝ ΕΠΙΣΚΕΦΘΗΚΑΝ.ΚΑΤΑΡΧΗΝ ΔΕΝ ΚΡΑΤΑΣ ΕΣΥ ΤΗΝ ΜΕΖΟΥΡΑ ΤΗΣ ΑΙΣΘΗΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΑΛΑΙΣΘΗΣΙΑΣ.ΚΑΙ Η ΔΙΚΙΑ ΜΟΥ ΚΑΙ Η ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΚΑΙ ΟΛΩΝ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΣΕΒΑΣΤΗ.ΕΧΩ ΠΑΕΙ ΣΤΟ ΝΤΟΥΜΠΑΙ ΗΤΑΝ ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ ΠΟΥ ΚΑΤΕΛΗΞΕ ΝΑ ΛΥΠΑΜΑΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΒΙΑΣΜΟ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΓΕΜΑΤΟΥΣ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ ΚΑΙ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΕΣ ΕΛΛΗΝΕΣ.ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΧΟΥΝ ΜΟΝΟ ΑΜΜΟ ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΕΧΟΥΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΠΡΑΣΙΝΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ,ΜΟΝΟ ΕΡΗΜΟ ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΕΧΟΥΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΝΕΡΟ ΑΠΟ ΤΑ ΝΗΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΑΜΠΟΥΣ ΜΑΣ,ΚΑΙ ΣΙΓΟΥΡΑ ΟΤΑΝ ΒΛΕΠΕΙΣ ΑΠΟ ΨΗΛΑ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΠΟΛΕΙΣ.ΚΙΤΣ ΞΕΚΙΤΣ ΕΧΟΥΝ ΕΝΑ ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΚΟ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΥΘΑΙΡΕΤΟΥΠΟΛΕΙΣ.ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΞΕΝΟΥΣ ΕΡΓΑΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΡΑΤΟΙ ,ΜΑΘΑΙΝΕΙΣ ΤΟ ΠΩΣ ΖΟΥΝΕ ΑΦΟΥ ΟΠΟΙΟΝ ΙΝΔΟ Η ΠΑΚΙΣΤΑΝΟ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΟΥ ΛΕΕΙ ΤΙΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥΣ-ΤΑΞΙΤΖΗΣ ΓΑΡ-.ΚΑΙ ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΑ MALLS ΣΥΓΝΩΜΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ? ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΣ ΜΕ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΚΑΚΑ ΟΠΩΣ ΟΛΟΙ.ΟΠΟΙΟΣ ΓΟΥΣΤΑΡΕΙ ΠΑΕΙ .ΤΟ ΜΕΤΡΟ ΤΗΣ ΚΑΛΑΙΣΘΗΣΙΑΣ ΑΚΟΜΗ ΔΕΝ ΤΟ ΕΧΕΙ ΠΑΤΕΝΤΑΡΕΙ ΚΑΝΕΙΣ.ΕΥΤΥΧΩΣ.
koinos-nous, έπρεπε να είχα πάει στο Βιετνάμ για να μπορώ να κρίνω τον πόλεμο εκεί; Έπρεπε να μπω σε Γκουλάγκ για να μπορώ να κρίνω το Σταλινισμό; Πρέπει να πάρω ηρωίνη για να βεβαιωθώ ότι μου κάνει κακό; Ποτέ δεν ισχυρίστηκα ότι κρατώ τη μεζούρα της αισθητικής και της καλαισθησίας, λέω τη γνώμη μου και παραθέτω links με φωτογραφίες ενός, αν όχι κιτς, τότε πολύ παράξενου τόπου, με ουρανοξύστες στην έρημο, αλλά και με πληροφόρηση πάνω στη βάναυση καταπίεση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που γίνεται εκεί. Επίτρεψέ μου να σου πω ότι όποιος στην άμμο χτίζει παλάτια, ο βοριάς θα τα κάνει συντρίμμια, κομμάτια.
Κι αφού μιλάμε περί καλαισθησίας, θα σας παρακαλέσω φίλοι μου, πολύ ευγενικά, να μη μου γράφετε σχόλια με κεφαλαία γράμματα. Ευχαριστώ.
καλησπερα.καταρχην ο τιτλος που εβαλες δεν ειναι''ντουμπαι η καταπιεση των ανθρωπινων δικαιωματων΄΄.κατα δευτερο θα μπορουσα να εγραφα οτι ειδα φωτο που δειχνουνοτι η βιετκογκ εχουν κατασφαξει τους αμερικανους απελευθερωτες η οτι ειδα φωτο που η ηρωινη σε ''ανεβαζει''.λεω ψεματα?ενα γεγονος, ενας προορισμος,ένας ανθρωπος δεν ειναι ασπρο-μαυρο κανενας δεν πρεπεινα κραταει την δικια του μεζουρα και με αυτην να μετραει τους αλλους.και το ντουμπαι ειναι 3 ωρες απο την αθηνα.πηγαινε.και τοτε τα ξαναλεμε.ευχαριστω για το χρονο σου
Ευχαριστώ πολύ koinos-nous, για τα μικρά γράμματα και καλησπέρα. Δεν έχω πάει στο Ντουμπάι, έχω πάει όμως παραδίπλα, στη Σαουδική Αραβία, και ειλικρινά, δεν θέλω να ξαναπάω, κάτι με ψυχοπλακώνει σ' αυτές τις χώρες.