Κυριακή 22 - Ιανουάριος 2012 Τελευταία ενημέρωση: 21:24 RSS feed

Τεχνολογία αντί Παιδείας ;

7 Ιαν 10 - 20:32

Άλλοτε αναλφάβητος ήταν όποιος δεν γνώριζε ανάγνωση και γραφή. Σήμερα θεωρείται αναλφάβητος όποιος δεν μπορεί να χειριστεί ένα κομπιούτερ και να κινηθεί με ευκολία στο Διαδίκτυο. Γι’ αυτό μιλάμε για τεχνολογικό αναλφαβητισμό και μετράμε κάθε τόσο τις επιδόσεις της χώρας μας στη διάδοση της τεχνολογικής γνώσης από τις πωλήσεις PC και τις εγγραφές στο Ιντερνέτ, κατηγορώντας συχνά την Πολιτεία που ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού της καταδικάζεται στον σύγχρονο αναλφαβητισμό, όταν άλλες χώρες, άλλοτε καθυστερημένες, τρέχουν με μεγάλες ταχύτητες για την κατάκτηση της τεχνολογίας.

Enet Διάλογοι-Ιανουάριος 7, 2010 - 20:32-98

Πόσο, όμως, η κατάκτηση των νέων τεχνολογιών βοηθά στη διάδοση της γνώσης και του πολιτισμού στην σημερινή κοινωνία ; Πόσο αποτελεί η τεχνική ικανότητα ολοένα και πιο ταχείας πρόσβασης στη πληροφορία, εχέγγυο για την αποτελεσματική επεξεργασία, αφομοίωση και μετουσίωσή της σε πραγματική γνώση ; Ή μήπως ο όγκος, η ταχύτητα διάδοσης και ο κατακερματισμός συχνά συγκρουόμενων ή άχρηστων πληροφοριών προκαλεί μεγαλύτερη σύγχιση και συσκότιση στον μέσο απαίδευτο νου ; Είναι δυνατόν το μπούκωμα με χιλιάδες σχετικές ή άσχετες με τις πραγματικές μας ανάγκες πληροφορίες ενός μυαλού που δεν έχει αναπτύξει επαρκώς την ικανότητα κρίσης και αξιολόγησης να προκαλεί κακό αντί για καλό ;

Στην Αμερική, την πιο προηγμένη τεχνολογικά χώρα σήμερα, ο επιστημονικός αναλφαβητισμός είναι αδιανόητα υψηλός και γύρω στα 200 εκατομμύρια πολίτες δεν μπορούν να διαβάσουν μία απλή επιστημονική ιστορία σε ένα περιοδικό ή να καταλάβουν τις πιο απλές ιδέες για το DNA, τα μικροτσίπ ή την υπερθέρμανση του πλανήτη. Από δημοσκοπήσεις, μάλιστα, προκύπτει πως το 40% του πληθυσμού απορρίπτει τη θεωρία της εξέλιξης, το 20% πιστεύει πως ο ήλιος περιστρέφεται γύρω από τη Γη, ενώ δεν είναι λίγοι αυτοί που νομίζουν ότι η Ρουμανία αποτελεί είδος σαλάτας και πως η Σουηδία και Ελβετία είναι το ίδιο πράγμα (Sweden = Switzerland). Παρεμφερής σχεδόν άγνοια καταγράφεται σε Ευρώπη και Ιαπωνία.

http://news.softpedia.com/news/72-of-the-Americans-Are-Illiterate-47805.shtml

Όπως μας πληροφορεί ο Chris Mooney στο βιβλίο του ‘Αντιεπιστημονική Αμερική : Πως ο επιστημονικός αναλφαβητισμός απειλεί το μέλλον μας’ : «Ο μισός πληθυσμός δεν μπορεί να απαντήσει σωστά σε ερωτήματα του τύπου ‘εάν η Γη γυρνά γύρω από τον Ήλιο και πόσο χρονικό διάστημα χρειάζεται γι’ αυτό’, ‘ποιό από τα δύο, το άτομο ή το ηλεκτρόνιο είναι μεγαλύτερο σωματίδιο ύλης’, ‘τι υποστηρίζει η θεωρία της εξέλιξης’ ή ‘εάν ο πλανήτης έχει ιστορία μεγαλύτερη ή μικρότερη των 10.000 ετών’. Πρόκειται για ερωτήματα που απαντούν οι στοιχειώδεις σχολικές γνώσεις και τις οποίες προφανώς δεν διαθέτουν οι περισσότεροι αμερικανοί. Στο ερώτημα, επίσης, ‘ποιός αντιπροσωπεύει σήμερα το κλασσικό επιστημονικό πρότυπο’, το 44% των αμερικανών αδυνατούσε να απαντήσει, ενώ οι υπόλοιποι ανέφεραν κατά πλειοψηφία τους Μπίλ Γκέϊτς, Αλ Γκορ και Αλμπερτ Αϊνστάϊν, εκ των οποίων οι δύο πρώτοι βεβαίως δεν είναι επιστήμονες ενώ ο τελευταίος έχει προ πολλού πεθάνει».

http://www.booktv.org/Watch/10690/Unscientific+America+How+Scientific+Illiteracy+Threatens+Our+Future.aspx

Σε ένα άρθρο του Ted Nelson στο ZDNET Interactive Week Online, με τίτλο, Time to Liberate the WEB, τονίζεται πως ‘οι άνθρωποι των κομπιούτερ δεν κατανοούν τα κομπιούτερ’ και πως ‘ο ηλεκτρονικός αλφαβητισμός αποτελεί αυταπάτη’. Για τον Nelson η εκπαίδευση των ανθρώπων στις σημερινές περίεργες συμβάσεις και κατασκευές δεν σημαίνει πως έτσι αποκτάμε μόρφωση και παιδεία. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, όταν η Apple II μετατράπηκε σε Macintosh ‘ήταν σαν να σου έδιναν το MTV με αντάλλαγμα την αφαίρεση του δικαίωματός σου να ψηφίζεις’. Για τον Nelson η τεχνολογία αλλάζει τόσο γρήγορα που μόνον ένας εξουσιοδοτημένος προαγαμματιστής μπορεί να παρακολουθήσει την εξέλιξή της. Διερωτάται, δε, εάν ο νέος τεχνολογικός αλφαβητισμός θα δημιουργήσει τελικά μία αγράμματη κοινωνία..

Μία ενδιαφέρουσα απάντηση δίνει, επίσης, για την Ελλάδα ο μπλόγκερ Greek Rider σε άρθρο του με τίτλο ‘Προς μια κοινωνία αγράμματων καταναλωτών...’ όπου γλαφυρά περιγράφει γιατί μία κοινωνία που βασίζει την εκπαίδευσή της στο κέρδος και τη περισσότερη κατανάλωση οδεύει αναπότρεπτα στην παρακμή.

http://greekrider.blogspot.com/2009/02/blog-post_16.html

Όπως ορθά επισήμανε ο Καρλ Σαγκάν, ‘η άγνοια βασιλεύει στη κοινωνία μας σε μία εποχή όπου η επιστήμη βρίσκεται σε σημείο να παράγει ωραία και εκπληκτικά όσο και επικίνδυνα πράγματα. Η άγνοια δεν αποτελεί επιλογή’. Σε μία τεχνολογική κοινωνία η οποία βασίζεται στην επιστήμη, υπάρχει σοβαρός κίνδυνος ένας κύκλος από ελίτ (πολιτικές, στρατιωτικές, επιστημονικές) να ελέγχει την εξαρτημένη από τη τεχνολογία αλλά και αδαή ως προς αυτήν κοινωνία. Και αυτό είναι κάτι που υπονομεύει την Δημοκρατία και την ανθρώπινη πρόοδο.

tags κοινωνική πρόοδος, Παιδεία, τεχνολογία

12 σχόλια, κάνε το δικό σου σχόλιο

Κώστας Καλλωνιάτης

Post: 48 Σχόλια: 1084 Προφίλ

12 Σχολια

Εισέλθετε στο σύστημα ή εγγραφείτε για να υποβάλετε σχόλια

Από Tάκης Αθανασόπουλος, Ιανουάριος 8, 2010 - 09:57

Αυτή η τεχνολογική εξέλιξη μου θυμίζει πολύ πολυτελές αυτοκίνητο που τρέχει με 200 στην εθνική οδό το βράδυ. Αν είσαι ο οδηγός, θα πας γρήγορα στον προορισμό σου, αν βέβαια οδηγάς καλά και δεν πάθεις ατύχημα. Αν όμως σταματήσεις την πορεία σου για κάποιο λόγο και βγεις έξω από το αυτοκίνητο, θα διακρίνεις δέντρα, φεγγάρι ουρανό, σύννεφα, βουνά, έναν ολόκληρο ...κόσμο. Προηγουμένως δεν τα βλέπαμε γιατί τα μάτια μας ήταν προσηλωμένα στο δρόμο... Η τεχνολογική πρόοδος δεν σημαίνει καθόλου ότι προοδεύσαμε και αλλού, και σε άλλους τομείς και ότι γίναμε εξυπνότεροι ή σοφότεροι. Τι να την κάνουμε την τεχνολογία όταν μας λείπει η ίδια η ανθρωπιά;

Απάντηση

Εισέλθετε στο σύστημα ή εγγραφείτε για να υποβάλετε σχόλια

Από Κώστας Καλλωνιάτης, Ιανουάριος 8, 2010 - 11:01

Πολύ όμορφη και διεισδυτική η παρατήρησή σου Τάκη. Η τεχνολογία βγάζει νομίζω βαθμιαία τον άνθρωπο από το βιολογικό του περιβάλλον και στη συνέχεια το καταστρέφει και αυτό. Μοιάζουμε με ιππέα πάνω σε αφηνιασμένο άλογο. Τώρα βρισκόμαστε στη μέση του ξέφρενου καλπασμού. Όταν το άλογο πέσει στον γκρεμό, θα παρασύρει και τον αναβάτη του..

Απάντηση

Εισέλθετε στο σύστημα ή εγγραφείτε για να υποβάλετε σχόλια

Από Greek Rider, Ιανουάριος 8, 2010 - 13:35

Νομίζω ότι και εδώ στην Ελλάδα τελικά δεν είναι πολλοί αυτοί που μπορούν να διαβάσουν ένα επιστημονικό άρθρο. Πιστεύω ότι οι πολλές πληροφορίες δεν μπουκώνουν το σύστημα αλλά το ξεμπουκώνουν από το μονοπώλιο της πληροφορίας.

Αποτέλεσμα αυτού πιστεύω ότι θα είναι η έκρηξη της καινοτομίας κάθε είδους, καλλιτεχνικής, επιστημονική, κοινωνική, οικονομική.

Το Utube και τα άλλα ηλεκτρονικά μέσα δικτύωσης είναι σαν τους νευρώνες ενός παγκόσμιου εγκεφάλου που έως τώρα δεν υπήρχαν. Θέλει όμως κάποιο χρόνο για να δούμε τα αποτελέσματα γιατί όλα αυτά ξεκίνησαν να επιταχύνονται μόλις πριν 4-5 χρόνια.

Απάντηση

Εισέλθετε στο σύστημα ή εγγραφείτε για να υποβάλετε σχόλια

Από ANemos, Ιανουάριος 8, 2010 - 20:15

Θα σας πω ένα παραμύθι...
Μια φορά και έναν καιρό ήταν μια γιαγιά (η γιαγιά μου η Τασία) που είχε τρία εγγονάκια (το πρώτο ήμουν εγώ). Η γιαγιά Τασία είχε μέχρι το 1974 το κουζινάκι της (όπως και την τουαλέτα) εκτός του σπιτιού. Εψηνε σε ξυλόφουρνο με κλιματόβεργες, έσφαζε κότες και κουνελάκια, είχε μπακιρένιο βρυσάκι και σκάφη με τρίφτη για τα ρούχα και φιάλη γκαζιού. Αυτά τα κράτησε μέχρι και το 1980 όταν αναγκάστηκε για οικογενειακούς λόγους και λόγους υγείας.
Οταν έφυγε από τη ζωή, το 1992 (δώδεκα χρόνια μετά...)η γιαγιά Τασία είχε αφήσει μέσα στην φρουτιέρα της, στο σαλονάκι της, τέσσερα (4) τηλεκοντρόλ. Για τις δύο τηλεοράσεις, για το στέρεο ραδιόφωνο και για το ερ-κοντίσιον. Τα "δούλευε" και τα τέσσερα μέχρι τέλους.
Αυτό το σύντομο παραμυθάκι το λέω συχνά γιατί προκύπτουν μερικά χρήσιμα συμπεράσματα:
1. Το πόσο γρήγορα μπήκε η τεχνολογία στη ζωή μας...
2. Το πόσο γρήγορα δεχτήκαμε αλλά και αφομοιώσαμε (ακόμη και η γιαγιά μου η Τασία) αυτές τις αλλαγές... Και μη νομίζει κανείς, με τα σημερινά μέτρα, πως ήταν και το απλούστερο πράγμα στον κόσμο να τα μάθει η γιαγιά όλα αυτά...
3. Πως η γιαγιά μου η Τασία έμεινε μέχρι τέλους η αγαπημένη μου, ανθρώπινη γιαγιά!!! Δεν έβγαλε λέπια ούτε κεραίες στο κούτελο!!! Ισα ίσα καμάρωνε που έζησε τις αλλαγές...

Και μια ακόμη πρόσφατη ιστοριούλα.
Φέτος τα Χριστούγεννα, σε μια εκδρομή στην Αρναία Χαλκιδικής, ο 8χρονος γιος μου είδε για πρώτη φορά ένα παλιό τηλέφωνο από εκείνα τα μαύρα, τα βαριά με τον περιστρεφόμενο δίσκο. Εμεινε εκστασιασμένος σαν να είδε τον πρώτο αληθινό σκελετό δεινοσαύρου!
Και θέλω να ελπίζω οτι είναι μια χαρά παιδί!

Αααα! Η σχολική του τάξη όμως, είναι ΑΚΡΙΒΩΣ ίδια, τεχνολογικά, όπως η δική μου και πολύ φοβάμαι και της γιαγιάς μου της Τασίας: Πίνακας-κιμωλία-θρανία-δάσκαλος! Εκατό χρόνια πίσω από την πραγματικότητα...
Οι συνέπειες αυτού; Βαρύτατες!
Ουδεμία σχέση με τον κόσμο του!

Απάντηση

Εισέλθετε στο σύστημα ή εγγραφείτε για να υποβάλετε σχόλια

Από Κώστας Καλλωνιάτης, Ιανουάριος 8, 2010 - 23:16

Θα σας πω και εγώ ένα παραμύθι. Ένα παραμύθι που πρώτος είχε αφηγηθεί ο Γιάννης Φίλης το 1984 στο βιβλίο του ‘Η τελευταία πνοή του πλανήτη Γη’.

Κάποτε ήταν δύο χωριά : το Χωριό Χωρίς Όνομα και το Χωριό της Προόδου.
Στο πρώτο η ζωή ήταν απλή . Οι κάτοικοι καλλιεργούσαν τα χράφια με οργανικούς τρόπους, έτρεφαν τα μικρά κοπάδια τους με πρόβατα, γελάδια, και άλλα μικρότερα ζώα, ή δούλευαν σε μικρές επιχειρήσεις. Οι ανάγκες τους ήταν λίγες και η μικρή τους κοινωνία μπορούσε να τις ικανοποιήσει. Το περιβάλλον τους έδινα πολλά αγαθά. Τον καθαρό αέρα, το κρύο νερό της πηγής, το τραγούδι της πέρδικας, τα φρούτα και τα λαχανικά, τα φρέσκα ψάρια και την παρακείμενη θάλασσα.
Αυτό το χωριό είχε και τα προβλήματά του. Μερικές φορές οι κάτοικοι, ανήμποροι να κάνουν κάτι, παρακολούθησαν ένα παιδί να πεθαίνει από κάποια αρρώστια. Άλλοτε, καταιγίδες κατέστρεφαν τη σοδειά τους και δυστυχία ακολουθούσε. Αντιζηλίες με άλλα χωριά τους οδηγούσαν σε πολέμους. Οι πόλεμοι έφερναν θάνατο, πείνα, τρόμο και θλίψη.

Στο άλλο χωριό, το χωριό της Προόδου, τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Η βασική επιδίωξη εκεί, ήταν το χρηματικό κέρδος, η απόκτηση ισχύος των λίγων στους πολλούς και η προβολή. Με μία λέξη αυτό το έλεγαν πρόοδο. Το κύριο όργανο για την πραγματοποίηση της προόδου ήταν η σύγχρονη, προχωρημένη τεχνολογία. Τεχνολογία ήταν η εφαρμογή της επιστήμης για την παραγωγή διαφόρων προϊόντων. Λίγοι καλλιεργούσαν τα χωράφια. Οι άλλοι δούλευαν σε εργαστήρια και εργοστάσια που έφτιαχναν μηχανές και συστήματα που έκαναν το κάθε τι. Ανάμεσά τους και μιά μηχανή που ήταν σε θέση να πετάξει μόνη της χιλιάδες χιλιόμετρα. Μπορούσε να φθάσει στον προορισμό της και να σκοτώσει χιλιάδες ανθρώπους και άλλα ζωντανά. Το όνομα αυτής της μηχανής ήταν βαλλιστικό βλήμα με πυρηνική γόμωση.
Για να δημιουργηθεί πρόοδος οι άνθρωποι έπρεπε να παράγουν. Να παράγουν όσο το δυνατόν πιο πολλά και πιο νέα πράγματα. Οι ανάγκες τους εν πολλοίς καθορίζονταν από τα νέα προϊόντα που οι ίδιοι έφτιαχναν. Ζούσαν ή δούλευαν σε σπίτια που συχνά έμοιαζαν με κουτιά με μαύρα τζάμια και δεκάδες πατώματα. Ο ήλιος δεν έμπαινε ποτέ εκεί. Ο αέρας και το φως δίνονταν από μηχανές που οι ίδιοι με τη τεχνολογία τους κατασκεύασαν. Πολλοί πίστευαν πως η ζωή αυτή είναι ωραία και άνετη.
Η επιδίωξη της προόδου του ανάγκασε να ψάξουν για νέες πηγές πρώτων υλών και νέες αγορές. Έτσι στράφηκαν στα γύρω χωριά και στο Χωριό Χωρίς Όνομα.

Οι κάτοικοι του Χωριού Χωρίς Όνομα θαμπώθηκαν από τα προϊόντα του χωριού της Προόδου. Φάρμακα και μηχανήματα που θα γιάτρευαν τις πιο πολλές τους αρρώστιες και θα έκαναν τη ζωή τους μακρύτερη. Ωραία και πολύχρωμα κουτιά με τρόφιμα μέσα. Χημικά συντηρητικά που διατηρούσαν τα τρόφιμα για πολύ καιρό. Μηχανές που έκαναν όλες τις δουλειές, μέχρι και πλύσιμο πιάτων. Φρούτα και λαχανικά χωρίς στίγματα από έντομα, γυαλιστερά και όμορφα χάρη σε τεχνητούς χρωματισμούς και χημικές επαλείψεις. Όπλα που ήταν σε θέση να ισοπεδώσουν ένα χωριό μόνο με το πάτημα ενός κουμπιού. Έτσι δέχτηκαν τη τεχνολογία του Χωριού της Προόδου.
Στο μεταξύ τα γύρω χωριά έχουν και αυτά δεχτεί την τεχνολογική πρόοδο. Τώρα είναι σε θέσην’ απειλήσουν το Χωριό Χωρίς Όνομα με τους εξοπλισμούς τους. Το Χωριό Χωρίς Όνομα ζητάει κι άλλα, καλύτερα όπλα, από το Χωριό της Προόδου. Χωρίς να το καταλάβουν έχουν εμπλακεί σ’ έναν έξαλλο δρόμο εξοπλισμών και φόβου.

Με την τεχνολογία η ζωή άλλαξε όψη. Λίγοι πια πηγαίνουν στα χωράφια που δεν χρειάζονται τόσα χέρια. Οι καλλιέργειες γίνονται με χημικούς τρόπους. Συνθετικά δηλητήρια εξαφανίζουν χόρτα, έντομα, μικρά ζώα και κάπου-κάπου ανθρώπους. Χημικά λιπάσματα αντικαθιστούν τα οργανικά. Ορμόνες κάνουν τα προϊόντα μεγάλα και τα ωριμάζουν νωρίτερα.
Όλοι, από την ηγεσία μέχρι τη βάση, με μικρές εξαιρέσεις είναι ενθουσιασμένοι με το θαύμα της τεχνολογίας. Ο φόβος της αρρώστιας και της πείνας μοιάζει τώρα μακρινός. Στο μεταξύ η οικονομία του χωριού αλλάζει ριζικά μορφή. Οι επενδύσεις γίνονται βασικός στόχος για την ανάπτυξη. Γρήγορα η οικονομία του Χωριού Χωρίς Όνομα μετασχηματίζεται σε μία πολύπλοκη δομή που όλο και περισσότερο εξαρτάται από την οικονομία του Χωριού της Προόδου. Τα οικονομικά προβλήματα του τελευταίου επηρεάζουν το πρώτο.
Ο ουρανός του Χωριού Χωρίς Όνομα συχνά γεμίζει καπνούς. Οι δρόμοι είναι θορυβώδεις. Η θάλασσα έχει αρχίσει να γίνεται αδιαφανής. Οι πέρδικες, οι κορυδαλλοί, και πολλά είδη πουλιών χάθηκαν. Τα πρωϊνά είναι σιωπηλά. Οι άνθρωποι δεν έχουν καιρό για γιορτές στην πλατεία. Γίνονται νευρικοί και αγχώδεις. Η πιο συνηθισμένη διασκέδαση είναι η τηλεόραση και κάποιο βιαστικό δείπνο στην ταβέρνα.
Χημικά δηλητήρια εμφανίζονται στα πιο απροσδόκητα σημεία. Ακόμη και η πηγή του χωριού περιέχει χημικές ενώσεις και γρήγορα κλείνεται. Αλλά η οικονομία δεν πηγαίνει καθόλου καλά. Περισσότερες επενδύσεις είναι αναγκαίες μαζί με τη προηγμένη τεχνολογία και βαρύτερους στρατιωτικούς εξοπλισμούς. Το περιβάλλον του χωριού ρυπαίνεται όλο και πιο πολύ. Η ρύπανση όμως δεν ενοχλεί αυτούς που ελέγχουν το χωριό. Η μέθη του κέρδους κάνει τη ρύπανση δευτερεύον ζήτημα. Γίνεται ένα αναγκαίο ‘μικρό’ κακό.
Ορσιμένες ημέρες και ώρες απαγορεύεται η κυκλοφορία έξω. Τώρα είναι επικίνδυνο να αναπνέει κανείς τον μολυσμένο αέρα. Είναι επικίνδυνο να τρώει κανείς ψάρια γιατί περιέχουν δηλητήρια. Τα φρούτα και τα λαχανικά είναι ραντισμένα με συνθετικά εντομοκτόνα. Απαγορεύεται το κολύμπι γιατί οι θάλασσες είναι γεμάτες βακτήρια, πετρέλαια και χημικές ενώσεις. Τα πιο πολλά τρόφιμα περιέχουν χημικά συντηρητικά και χρώματα που μπορούν να προκαλέσουν καρκίνο.
Οι άνθρωποι παρουσιάζονται μόνιμα κουρασμένοι, συχνά ασθενικοί. Καμιά φορά πέφτουν νεκροί στο γραφείο τους ή στη μέση του δρόμου. Πολλοί πιστεύουν ότι τώρα ζουν για να δουλεύουν αντί να δουλεύουν για να ζουν και ότι η ποιότητα της ζωή είναι ολοένα και πιο χαμηλή.

Στο Συμβούλιο του Χωριού κάποιος προτείνει τον περιορισμό της τεχνολογίας. Αυτό όμως είναι αδύνατο. Η οικονομία του χωριού θα καταρρεύσει. Άλλωστε οι ηγέτες του Χωριού της Προόδου δεν θα επιτρέψουν κάτι τέτοιο. Έχουν επενδύσει τεράστια συμφέροντα στο Χωριό Χωρίς Όνομα. Ύστερα χωρίς όπλα θα είναι εύκολος στόχος για τα άλλα χωριά που είναι τέλεια εξοπλισμένα. Τέλος, έστω και εάν αυτοί σταματήσουν τη ρύπανση, αρκούν οι γείτονες με το μολυσμένο αέρα, νερό, γη και θάλασσα για να μολύνουν και το δικό τους περιβάλλον, αφού οι άνεμοι και τα νερά ταξιδεύουν. Η λύση άρα είναι πιο πολλή τεχνολογία χωρίς διάκριση για να λυθούν τα οικονομικά, οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα. Και το Χωριό Χωρίς Όνομα εντείνει την τεχνολογική του ανάπτυξη.
Έτσι μέσα σε λίγα χρόνια οι κάτοικοι του Χωριού Χωρίς Όνομα βρέθηκαν μπροστά σε μία παράξενη κατάσταση. Να ξέρουν ότι ένα μικρό μέρος της τεχνολογίας τους είναι ωφέλιμο, ενώ το πιο μεγάλο μέρος της τους προκαλεί τα δεινά για χάρη του κέρδους και της ισχύος. Αυτό το μέρος της τεχνολογίας όχι μόνον δεν μπορούν να το ελέγξουν αλλά και το βλέπουν σαν τη μόνη λύση που στον επόμενο κύκλο θα τους βυθίσει πιο πολύ στην απώλεια. Πιο παράξενο, μερικοί νοσταλγούν τις μέρες που πέρασαν. Η ευτυχία που τους εξασφάλισε η τεχνολογία ήταν βραχύβια. Η ζωή τους βελτιώθηκε για λίγο. Μέσα σε λίγα χρόνια όμως έγινε πολύ χειρότερη από πριν.
Τώρα περιμένουν με το δάκτυλο στην σκανδάλη τον πόλεμο που θα χαλάσει σχεδόν κάθε ζωή. Τα πουλιά έχουν χαθεί. Οι θάλασσες είναι άγονες χωρίς ζωή μόνο με πράσινες πέτρες. Ο χειμώνας με μαύρο χιόνι και βροχή γεμάτη οξέα. Η γη σκασμένη, κορεσμένη με χημικά δηλητήρια. Μερικοί λένε ότι περιμένουν το τέλος, το τέλος κάθε ζωής.

Και τα δύο χωριά είναι μυθικά. Τα προβλήματα που πλήττουν τον πλανήτη Γη, δεν είναι. Αυτά τα προβλήματα δεν διαφέρουν πολύ από τα προβλήματα των δύο χωριών.
Ας το σκεφθούμε λιγάκι. Νομίζω η γιαγιά σου Άνεμε, μπορεί να έπαιζε με τα τηλεκοντρόλ όπως λες, αλλά δεν θα άφηνε ποτέ το σπιτοκαλυβάκι της για ένα δυάρι στην απρόσωπη μεγαλούπολη. Και εάν το έκανε, γρήγορα θα μετάνιωνε.
Όσο για τους νευρώνες του παγκόσμιου εγκέφαλου δεν ξέρω τίποτα. Γνωρίζω, όμως, πολύ καλά πως οι νευρώνες των ανθρώπινων εγκεφάλων είναι πολύ πειραγμένοι σήμερα. Όχι τυχαία, οι επιστήμονες προβλέπουν πως το 2020 πρώτη σε θανάτους αρρώστια θα είναι η κατάθλιψη. Γιατί άραγε ; Τα γκατζετάκια της τεχνολογίας που λέει και ο Γεράσιμος Βουτσινάς δεν φέρνουν την πολυπόθητη ευτυχία ;
Προσοχή παιδιά. Μερικοί λένε πως η ζωή βλάπτει σοβαρά...την υγεία. Μπορεί να έχουν δίκιο. Ποτέ δεν ξέρεις.

Απάντηση

Εισέλθετε στο σύστημα ή εγγραφείτε για να υποβάλετε σχόλια

Από ANemos, Ιανουάριος 9, 2010 - 00:39

Οντας ίσως ο πρώτος (μάλλον και ο μόνος) Ελληνας που έχω αιτηθεί να συμμετάσχω σε οποιοδήποτε cyborg πείραμα όπου γης, δηλαδή να μου εμφυτευθούν μικρο-τσιπς ή οτιδήποτε άλλο μικρο- ή νανο-, νομίζω πράγματι πως είμαστε ...από δυο χωριά, χωριάτες. Ή μάλλον από δύο σύμπαντα, όντα.
Ελπίζω να δω το τέλος του Διαφωτισμού αλλά όχι και το τέλος της προμηθεϊκής δύναμης του ανθρώπου. Οχι για κανέναν άλλο λόγο αλλά περισσότερο διότι αυτό το μετα-διαφωτιστικό "λίμπο" έχει φρενάρει τα πάντα...

Οσο για τη συγκεκριμένη γιαγιά, όχι δεν ήθελε ούτε το δυαράκι ούτε και το χωριουδάκι. Ηθελε να μπορούσε να ζήσει στη Νέα Υόρκη που την είδε για λίγα λεπτά, όσο να αλλάξει αεροπλάνο για να πάει να δει την κόρη της στο Ντιτρόιτ. Με αυτό το παράπονο πέθανε...

Ο νέος κόσμος δεν μυρίζει ρίγανη. Μυρίζει πυρίτιο! Είναι ένας ριζικά άλλος κόσμος.

Απάντηση

Εισέλθετε στο σύστημα ή εγγραφείτε για να υποβάλετε σχόλια

Από Κώστας Καλλωνιάτης, Ιανουάριος 9, 2010 - 18:48

Δύο τυχαίες ημέρες του 2008 (αναδημοσίευση) μας δίνουν μία επιπλέον εικόνα του Χωριού της Προόδου :
'Δεν πάμε καθόλου καλά
Από Factorx | Τετ. 24 Δεκ 2008, 12:30 στην/στις κατηγορίες Πρώτη Σελίδα.
Ρίξτε μια ματιά στο «αστυνομικό δελτίο» και βγάλτε συμπέρασμα. Δεν πάμε καθόλου καλά. Κι αυτά είναι μόνο όσο λένε στις ανακοινώσεις.
Τετάρτη, 24 Δεκεμβρίου 2008
11:58 Μητέρα είδε να κλέβουν το ΙΧ μαζί με το παιδί της
11:55 ΠΑΜΕ: Άνανδρη επίθεση με καυστικό υγρό σε 44χρονη
11:13 Πυρά αγνώστου κατά αυτοκινήτου στην Π. Ράλλη
11:08 Ληστεία σε υποκατάστημα της Millenium
11:06 Καμίνια: Εμπρηστική επίθεση σε ναυτιλιακή εταιρεία
Τρίτη, 23 Δεκεμβρίου 2008
10:49 Υπό έλεγχο πυρκαγιά σε κατάστημα στην Αγ. Παρασκευή
10:10 Επίθεση με γκαζάκια σε γραφεία του ΛΑ.Ο.Σ.
09:19 Εκρηξη έξω από καφετέρια στον Αγ. Παντελεήμονα
12:23 Διαπληκτίστηκαν για το πάρκινγκ και τον σκότωσε
12:01 Διάρρηξη σε υποκατάστημα τράπεζας στο Ν. Κόσμο
12: 00 Ληστεία σε κατάστημα της Αγροτικής Τράπεζας στην Καλλιθέα
14:44 Σοβαρές υλικές ζημιές από έκρηξη σε καφετέρια στην Αχαρνών'

Ο Θαυμαστός Νέος Κόσμος δεν μυρίζει ούτε ρίγανη, ούτε πυρίτιο. Μυρίζει σήψη και πυρίτιδα. Και δεν χρειάζεται να πάει κανείς στη Γάζα για να το αντιληφθεί αυτό.

Απάντηση

Εισέλθετε στο σύστημα ή εγγραφείτε για να υποβάλετε σχόλια

Από ANemos, Ιανουάριος 10, 2010 - 13:18

Σωστά όλα αυτά και οι καταγραφές ακριβείς. Ομως το ερώτημά μου είναι: Πότε ακριβώς ήταν καλύτερα; Ποια χρονιά και ποια ημέρα από τον Καποδίστρια μέχρι χθες δεν θα βρουμε ένα παρόμοιο δελτίο κοινωνικών και αστυνομικών συμβάντων;
Πότε η ανθρώπινη ιστορία δεν μύριζε αίμα και μπαρούτι;
Για να ξέρουμε με τι και αν μπορούμε να συγκρίνουμε με κάτι καλύτερο το σήμερα.

Απάντηση

Εισέλθετε στο σύστημα ή εγγραφείτε για να υποβάλετε σχόλια

Από Κώστας Καλλωνιάτης, Ιανουάριος 10, 2010 - 18:39

Βρες μου ένα ανάλογο αστυνομικό δελτίο σε μία από τις πέντε μεταπολεμικές δεκαετίες στη χώρα μας και θα σου βγάλω το καπέλο. Η ανθρώπινη ιστορία δεν είναι γραμμική αλλά κυματοειδής ή σπειροειδής αν προτιμάς. Έχει με άλλα λόγια τις διακυμάνσεις της. Δεν μύριζε πάντα ο αέρας μπαρούτι ή αίμα στην Ελλάδα ή διεθνώς. Μεταπολεμικά, ο αναπτυγμένος κόσμος τουλάχιστον, διήνυσε μία μακρά περίοδο σχετικής ειρήνης που δεν είχε καμία σχέση με τους σπασμούς και τις βιαιότητες του α' μισού του 20ου αιώνα. Δυστυχώς, φαίνεται να επιστρέφουμε σε μακρά περίοδο δοκιμασιών και ισχνών αγελάδων παγκοσμίως. Γι' αυτό και η ευχή που κάνεις παρακάτω με βρίσκει ομόθυμο και σύμφωνο. Αλλά πολύ φοβούμαι ότι τη φάση της κατεδάφισης δεν θα την αποφύγουμε.

Απάντηση

Εισέλθετε στο σύστημα ή εγγραφείτε για να υποβάλετε σχόλια

Από ANemos, Ιανουάριος 10, 2010 - 14:13

Εχω πρόταση Κώστα!
Αντί να μιλάμε για παλιά και νέα χωριά. Αντί να κατεδαφίζουμε συγκρίνοντας διαφορετικά χωριά. Αντί να υπερασπιζόμαστε το ένα ή το άλλο χωριό...
...ας χτίσουμε ένα καινούργιο χωριό. Δεξιά και αριστερά του δρόμου. Πρώτα τα βασικά. Μετά τα υπόλοιπα. Με υλικά από το παρελθόν που αντέχουν και νέα υλικά από το μέλλον που διευκολύνουν.
Νομίζω οτι πλέον δεν έχουμε καν την πολυτέλεια να ...μην το κάνουμε!

Απάντηση

Εισέλθετε στο σύστημα ή εγγραφείτε για να υποβάλετε σχόλια

Από tks, Ιανουάριος 11, 2010 - 13:15

My 5 cents επί του γενικότερου θέματος παλαίοτερα: new age μαθηματικά : http://notalog.blogspot.com/2006/07/new-age.html.
το πρόβλημα κατά την γνώμη μου δεν βρίσκεται πλέον μόνο στην υστέρηση των ανθρωπιστικών επιστημών αλλά θα προκύψει ακόμα και στις θετικές - λόγω της εισχωρήσης του marketing της τηλεοπτικής αποβλάκωσης κλπ κλπ οι βασικές αρχές της επιστήμης και του ορθολογισμού γίνονται κάτι ολοένα και πιο ξένες σε καθημερινή βάση.

Απάντηση

Εισέλθετε στο σύστημα ή εγγραφείτε για να υποβάλετε σχόλια

Από Κώστας Καλλωνιάτης, Ιανουάριος 11, 2010 - 15:14

Έχεις μεγάλο δίκιο tks για το ρόλο που παίζει η τηλεοπτική αποβλάκωση στην αποξένωση των ανθρώπων από τις αρχές του ορθολογισμού και της επιστήμης. Θα συμπλήρωνα μάλιστα πως η αποβλάκωση του κόσμου είναι πιο εμφανής στην ταχεία κατάρρευση κάθε ουσιαστικού περιεχομένου στα τεράστιας απήχησης ιδιωτικά τηλεοπτικά ΜΜΕ, στον πολλαπλασιασμό των διαφημίσεων και των reality shows, στις μωρόπιστες παρουσιάσεις της ψευδοεπιστήμης και των προλήψεων, αλλά ιδιαίτερα σε ένα είδος θριάμβου της άγνοιας όπως έλεγε και ο Σαγκάν.

Απάντηση

Τεχνολογία αντί Παιδείας ;

Κώστας Καλλωνιάτης

12 Σχολια

Πιο δημοφιλή

Από το Enet.gr

Τελευταία σχόλια